A Suíza máis descoñecida

20, 21, 22, 23 , 24 e 25 de agosto de 2016

Nas últimas xornadas da nosa viaxe deixamos os roteiros de montaña para achegarnos a vilas e aldeas do norte e este suízo. Son rexións con moito menos turismo que as que visitáramos ata ese momento.


No norte, preto da fronteira con Alemaña, visitamos as Rheinfall, unhas cascadas no río Rin, e as cidades próximas de Schaffhausen e Stein am Rhein. Nelas destacan as vivendas dos séculos XVI e XVII con frescos nas fachadas e balcóns pechados, resultado do gusto pola exhibición da riqueza dos propietarios, así como outras casas con entramados de madeira, mais humildes no seu tempo pero que hoxe non resultan menos bonitas.

Stein am Rhein

Stein am Rhein

Stein am Rhein

Schaffhausen

Appenzell

De ahí continuamos cara o este, no cantón dos Grisóns, unha rexión remota fronteiriza con Austria, Liechtenstein e Italia que é a menos poboada de Suíza e a que conserva mellor o medio natural. Neste cantón fálase alemán e italiano, e nalgunhas zonas rurais aínda se usa o romanche ou retorrománico, unha lingua derivada do latín recoñecida como lingua oficial en 1996 grazas a un referéndum. As vivendas tradicionais tamén están profusamente decoradas, pero maioritariamente usan figuras de trazo e temática mais simple.

Werdenberg

Ardez

Guarda

Bergün

Tamén paramos a ver dúas igrexas da rexión con pinturas románicas. A primeira, o mosteiro de Son Jon en Müstair, é unha igrexa do século VIII e conserva frescos carolinxios e románicos.



A segunda, a igrexa de San Martino en Zillis ten no teito uns preciosos paneis de madeira do século XII pintados con monstros mariños e esceas da vida de Cristo e de San Martiño. Casualmente, durante a nosa visita estaba ensaiando unha orquestra de cámara para o concerto que ía ter lugar dous días despois, o que nos fixo desfrutar aínda mais deste extraordianrio conxunto artístico.



O último día da nosa viaxe pasámolo no Tesino, a zona de fala italiana de Suíza, situada a uns kilómetros de Milán e que ten un indubidable aire italiano tanto no patrimonio arquitectónico como no estilo de vida.

Bellizona ten tres castelos declarados Patrimonio da Humanidade

Os Alpes da Suíza central


15, 16, 17 , 18 e 19 de agosto de 2016


Cada rincón dos Alpes berneses semella sacado dunha postal, empezando polo emprazamento da cidade de Interlaken entre dous lagos dun azul intensísimo. Non é de estrañar que sexa o principal destino turístico de Suíza e que algunhas das mellores excursións polos Alpes partan deste lugar. Tamén aquí os remontes e trens de montaña permiten que calquera poida desfrutar da paisaxe, e fan asequibles rutas que serían moi duras se houbese que subir andando desde o fondo do val.

Val de Lauterbrunnen

Grindelwald é un pobo rodeado de picos, glaciares relucentes e pastos onde empezamos unha ruta que nos levou pola base da temible cara norte do Eiger, que xunto co Matterhorn e os Grandes Jorasses son os cumios máis difíciles dos Alpes.

Grindelwald

As dramáticas ascensións  ao Eiger son o fío argumental da película Licencia para matar, protagonizada por Clint Eastwood. Chegamos a Kleine Schedeigg, a 2061 m, onde hai un hotel, restaurantes e unha estación de tren turístico de onde se parte a Jungfraujoch, destino final do tren a 3454 m. Cun desorbitado prezo de case 200 euros por persoa, os suízos publicitan esta excursión como Top of Europe, o destino de maior altitude de Europa. Os franceses respostan con elegancia a esta esaxeración suíza denominando The Real Top of Europe á súa estación de teleférico de Aiguille du Midi, 400 metros máis alta e cun prezo significativamente inferior. Como xa fixéramos a excursión francesa, e as paisaxes eran parecidas, non atopamos ningún motivo para gastar tantos cartos subindo a Jungfraujoch.

Cara norte do Eiger desde Kleine Schedeigg

Nas primeiras horas da mañá seguinte choveu con intensidade e decidimos descansar da montaña e ir a Thun, unha pequena cidade medieval na beira dun dos lagos de Interlaken, tipicamente suíza coa súa ponte de madeira cuberta e o seu castelo.




Como o tempo finalmente quedou soleado, subimos pola tarde a un outeiro con moi boas vistas de Interlaken e o seus lagos.



Outra vez o mal tempo fíxonos cambiar de plans e pasar un día urbano na cidade de Lucerna, na que se repiten os elementos característicos das cidades medievais suízas. Como no resto do país, aquí tamén se repiten os altos prezos nos aparcamentos, hostalería e entradas a monumentos.
 



O último día na zona tomamos un tren de cremalleira de principios do século XX que nos subiu a Schynige Plattte, onde comezamos un sendeiro de media montaña que nos levou por unha cresta con vistas a  montañas e glaciares á dereita e a o val de Interlaken á esquerda.




En todas as excursións que fixemos polos Alpes puidemos ver moitas especies de flores de montaña, pero neste lugar é onde atopamos maior variedade.

Cardo azul (Eryngium alpinum)

Sempervivum tectorum

Trollius europaeus

Matterhorn e Aletsch, dúas iconas dos Alpes

 12, 13 e 14 de agosto de 2016


A diferencia do Mont Blanc, a silueta do Matterhorn é inconfundible e, coa súa forma de pirámide, probablemente sexa un dos cumios mais coñecidos dos Alpes. É unha das montañas mais difíciles de escalar dos Alpes e estímase que morreron unhas 500 persoas intentado subilo.



Os italianos o coñecen como monte Cervino, pero a terminación do seu nome alemán, horn, describe un pico agudo e puntiagudo, resultado da súa erosión por varios circos glaciares que parten del en diferentes direccións. Durante os períodos mais intensos das glaciacións os horns eran as únicas partes da cordilleira que sobresaían do manto de xeo. En Asturias teñen tamén un horn moi coñecido que é o Naranjo de Bulnes ou pico Urriellu.


Desde o pobo suízo de Zermatt, preto das fronteiras italiana e francesa, a presencia do Matterhorn é constante. Este é un pobo de montaña transformado totalmente para dar servizo o turismo de verán e de inverno, aínda que conserva algunhas rúas con casas e hórreos centenarios. O acceso a vehículos particulares está pechado e é necesario coller un tren para chegar ata él.

Zona antiga de Zermatt

Hai numerosos sendeiros para camiñar na zona, moitos deles accesibles en remontes. Nós subimos un día en funicular e outro en tren de cremalleira para facer dúas rutas. É espectacular a subida en tren de cremalleira ata a estación de Gornergrat, a 3089 metros, que deixa aos viaxeiros nun mirador con vistas a varios glaciares e 29 catromiles.





Desde aquí baixamos andando de novo ata o val, pasando por lagoas, bosques e aldeas de montaña situadas en prados de altura.




Despois de pasar un par de días en Zermatt, viaxamos ata un dos vales veciños para visitar o glaciar Aletsch, o mais grande dos Alpes con 23 km de lonxitude e declarado patrimonio da humanidade. Hai varios teleféricos que levan ata miradores e rutas de sendeirismo desde os que se obteñen vistas excelentes.


Tres glaciares mais curtos xúntanse nun lugar denominado Plaza da Concordia, onde o xeo alcanza un espesor de 900 m, para dar lugar a unha soa lingua enorme que baixa polo val de forma sinuosa. As bandas escuras que se ven na lingua son morrenas centrais produto da unión das morrenas laterais dos tres glaciares anteriores.








Queixo, medievo e rock & roll

10 e 11 de agosto de 2016

Castelo de Neuchâtel

Logo da nosa curta estancia en Xenebra, fixemos unha ruta en coche pasando por varias cidades e pobos que nos serviron de presentación da paisaxe urbana e rural deste país. Neuchâtel, Berna e Friburgo son tres pequenas cidades que poden presumir de ter uns cascos históricos moi ben conservados e cheos de vida. Están situadas na rexión central de Suíza, fóra da cordilleira alpina e presentan un relevo relativamente suave, polo que non se corresponden coa estampa tópica do país.
Estas poboacións parecen lugares agradables para vivir, con moitas rúas peonais, transporte público eficiente, comercio pequeno, edificios de varios séculos coidados e habitados, ...

Rúa Kramgasse en Berna

O río Aar ao seu paso por Berna
Estatua dun ogro comenenos nunha praza de Berna

 Sorprende ver pontes medievais de madeira polas que aínda pasan coches e autobuses, ou castelos que hoxe se utilizan como edificios administrativos. Semellan ter a súa historia integrada con naturalidade na vida cotiá.

Ponte medieval de Friburgo

Aforas de Friburgo

Fixemos a nosa seguinte parada en Gruyères, pequena aldea famosa no mundo enteiro polo tipo de queixo que producen. A fama e ben merecida, pois compramos un pedazo de queixo que resultou estar exquisito. Como curiosidade, o auténtico Gruyère é un queixo compacto e sen buratos producido unicamente nesta rexión de Suíza. Francia producía un queixo con buratos ao que tamén chamaban Gruyère, pero desde o ano 2010 a Unión Europea quitoulles o dereito de usar esta denominación.

Igrexa de Gruyères

Rúa principal de Gruyères

Á beira do lago Leman está Montreaux, nunha zona coñecida como a Riviera suiza, un destino clásico do turismo desde principios do século XIX que recibiu visitantes tan célebres como Lord Byron, Mary Shelley e Tolstoi.

Lago Leman desde Montreaux

No século XX moitas estrelas do rock mantiveron unha relación intensa coa vila, que recibíu atención internacional por protagonizar o éxito de Deep Purple "Smoke on the water", no que se relata un incendio ocorrido durante un concerto de Frank Zappa á beira deste lago, e que os membros da banda presenciaron desde o seu hotel. Posteriormente Queen instalou aquí o seu estudo de grabación e Freddy Mercury fixo deste lugar a súa segunda residencia, onde faleceu en 1991. Ademais desta longa tradición artística, Montreaux tamén ten un bonito castelo do século XIII emprazado sobre o lago.